شرح بیتی از مثنوی مولوی (فارسی) صفویه
شرح بیت:((هرکه بالاتر رود ابله بود استخوان او بتر خواهد شکست )) است.
شرح قطب الدین محمد بن شیخعلی لاهیجی، نستعلیقابوالفتح دوانی، دارای جدول و کمند زرین،عنوان و نشان شنگرف،پس از این شرح یادداشتهای فارسی ذکر شده دیده می شود:
۱. اشعار : شنیدم عندلیبی بر سر شاخ، ۲. نامه ی نصیرای همدانی که به مظفر حسین نوشته،۳. اشعاری از سعدی، ۴. اشعاری از بابافغانی، ۵. اشعاری از ظهوری به نستعلیق چلیپا ی علیرضا، ۶. اشعاری از نورس، ۷. حکایت زنی که به شوهر بی وفایی کرد و به شومی بی وفایی گرفتار شد، ۸. حکایتی از ابراهیم ادهم،۹. هارون الرشید با محمد سماک، ۱۰. خواجه نظام الملک و نامه ی غزالی به وی، ۱۱. حکایتی از اسکندر ذوالقرنین، ۱۲. رقعه ی میر سید شریف که در مورد ماست به میر قاسم بغدادی نوشته، ۱۳. رقعه که ابوالفتح به یکی از دوستانش نوشته، ۱۴. بخشی از کتاب تاریخ وصاف، ۱۵. بندی از کتاب تاریخ اکبری، ۱۶. اشعار میرزا ملک مشرقی، بر کاغذ ترمه ی سمرقندی در ۷ برگ ۲۰ سطری نوشته شده، جلد اثر میشن مشکی ضربی نو با تزیین ترنج و زنجیره است.
شماره اموال :
۱۳۹۳.۰۴.۰۰۵۵۴/۰۱۵
پدید آورندگان :
لاهیجی قطبالدین محمدبن شیخعلی (مولف) ابوالفتح دوانی (خوشنویس)
موضوع اثر :
نقد و تفسیر مثنوی جلالالدین، محمدبن محمد مولوی
تاریخ خلق :
قمری (قرن ۱۱)
رنگ :
نخودی
جنس :
ترمه سمر قندی،
چرم میشن،
ابعاد :
طول (۲۲ سانتیمتر) عرض (۱۲ سانتیمتر و ۲ میلیمتر)
واقف :
حاج حسین آقا ملک