مثنوی معنوی _{قاجاریه صفر ۱۱۹۳ قمری (قرن ۱۲) - ۱۵ شعبان ۱۳۴۲ قمری (قرن ۱۴)}

فارسی ، سروده مشهور مولانا جلال الدین بلخی (۶۰۴_۶۷۲ق ) بین سنوات ۶۵۷ تا ۶۶۶ قمری که در شش « دفتر» مدون شده و مشخون از مطالب عالی عرفانی منطبق با آیات و احادیث است. نستعلیق خوش ابوالفیض بن محمد اصفهانی در روز پنج شنبه ۶ذیحجه ۱۲۵۴قمری ، دارای شش سر لوح مذهب مرصع در ابتدای هر دفتر ( برگ ۱پشت ، برگ ۴۶پشت ، برگ ۸۸پشت ، برگ ۱۴۳ پشت ، برگ ۱۸۸پشت ، برگ ۲۴۰پشت ) چهارستونه ، دو صفحه آغازین دفتر اول دارای حاشیه اسلیمی مرصع ، تمام اوراق مجدول و کمند اندازی شده به زر محرر ، عناوین حکایات به شنگرف ، کاغذ فرنگی آهار مهره ، ۲۹۶برگ ، ۲۵سطر ، قطع؟؟؟؟؟×؟؟؟؟؟ سم ، جزوهای ۱۰برگی ، جلد روغنی با نقش گل ومرغ آستر حل کاری نقش تاک روی بوم سرخ.