سراج الظّلمة و الرّحمة لهذه الامّة

پس از این که مؤلّف مدّتی با جابر بن حیان کتاب‌هایی در کیمیا به طور رمز و اشاره تألیف می‌نمودند و مردم در حیرت می‌افتادند، مؤلّف پس از مرگ دوستش، جابر، بر آن شد که رساله‌ای در این علم به طورصریح بنویسدکه مایهٔ اشتباه نباشد و همه بتوانند از آن استفاده کامل بنمایند، لذا این کتاب را بدون رمز تألیف کرد. [ کشف‌الظّنون، ۲/۹۸۳؛ سزگین، ۴/۳۲۱؛ فنخا، ۱۷/۱۰۰۳؛ دنا، ۶/۶۹؛ ملک، ۶/۲۷۵ و ۸/۳۰۸](در فهرست ملک رسالهٔ شمارهٔ ۲۲ مجموعه است)بخش دیگری از رسالهٔ پیشین (۵۳۴۶/۱۹) است